แอนเดอร์สัน & สกอตต์: ความคิดที่แตกต่างของกองกลางรุ่นใหม่

การสังเก็ตของนักวิเคราะห์เงียบ

ฉันไม่ได้มาที่ยุโรป U21 เพื่อตามประตู แต่มารับฟังความเงียบระหว่างการผ่านบอล—จังหวะที่ไม่มีคำพูดของกองกลางสองคนจากอังกฤษ: แอนเดอร์สันและสกอตต์ ในขณะที่ผู้อื่นตามข้อมูลระเบิด พวกเขากลับเคลื่อนเหมือนนักกลยุทธศาสตร์ในรองเท้าฟุตบอล: สงบภายใต้แรงกดดัน มีสติถาวรเมื่อฝูงชนตะโกน

จิตใจที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูล

แอนเดอร์สันไม่ได้แค่อยู่ในพื้นที่—he ครอบครองมัน ในโรงเรียนของน็อตนิงแฮม เขาไม่ได้รับการสอน; เขาได้มรับจากชั่วโมงของการศึกษาภาพยนตร์และการเลื่อนผ่านบันทึกการแข่งขันในยามเที่ยงคืน การแตะแรกของเขาไม่ใช่เรื่องการควบคุม—มันคือการคาดการณ์ เขาอ่านสนามเหมือนปรัชญาโค๊ชที่พูดด้วยเรขาคณิต ไม่ใช่ไวยากรณ์

รูปแบบที่มองไม่เห็น

สกอตต์? เขาไม่สร้างหัวเรื่อง—heสร้างสมมุ hypothesis การโฉบับแตละครั้งคือธีซิสที่เขียนด้วยเหง汗 การตัดสินใจของเขาไม่มีปฏิกิริยา; มันเป็นอัลกอริธึมแบบวนซ้ำที่หลอกตาเป็นสัญชาติ เราจะหาเขาบนหน้าจอไฮไลท์—you’ll find him ในช่องว่างระหว่างเส้นทาง โดยนักวิเคราะห์คนอื่นหยุดมอง