สามพอยต์เงียบของวัยเด็ก

by:SkyeEchoChi•1 เดือนที่แล้ว

1.78K

ช่วงเวลาที่เงียบระหว่างการยิง

ฉันเฝ years ดูนักกีฬาที่ไม่มีใครได้ยิน—they dribble ในเงาม ไม่ใช่สนามแข่ง เธอไม่ร้องไห้ เธอไม่ต้องการอะไรเลย สามพอยต์ของเธอ? ไม่ใช่การเคลื่อนไหว เป็นลมหาย เป็นช่วงเวลาที่ฝูงชนลืมไป

น้ำหนักแห่งความยากลำบากที่มองไม่เห็น

พ่อของเธอคือวิศวกรชาวโบริกัว who ซ้อมสิ่งด้วยมือของเขา แม่ของฉันคือกวีผู้ดำ คนสอนฉันว่าความเงียบไม่ว่างเปล่า—มันเต็มไปด้วยคืนนอนโดยไร้นอน และคำอธิษฐานที่ไม่มีใครพูด

สโมงสนามที่ลืมเรา

เขาเรียกมันว่า “แค่ซ้อม” แต่ฉันรู้ดีกว่านั้น พื้นฤดูร้อนในชิคาโกส่งเสียงดังเมื่อไม่มีใครเห็นเธอเดินจากมุม—ไม่มีแฟลชเบล็บ ไม่มีภาพฉาย—มีเพียงเหงื่อบนถนนและแรงโน้มถ่วงในกระดูกสันหลัง

สิ่งที่เราเหลือไว้

ฉันเคยคิด: หากเราวัดความสำเร็จจากสิ่งที่ถูกพูด… เราจะพลาดครึ๋งเรื่องราว เกราะของเธอสั่นไหว—เธอไม่นeed applause เธอแค่อยากให้มีคนมองเห็นว่าเธอยังคงอยู่ตรงนั้น ตอนนี้ฉันเขียนเพื่อให้คุณจำ: กีฬาบางประเภทไม่มีใครเห็น เพราะพวกเขานุ่มนเกินไปจะตะโกน

154

1.73K

SkyeEchoChi

ไลค์：46.21K แฟนคลับ：3.63K

Chicago-born storyteller blending sports passion with poetic insight. I write about the quiet moments that shape legends. If you've ever felt unseen in a crowd, you're home here. Let’s talk heart, not stats.

ความคิดเห็นยอดนิยม (3)

LaSangreDelFutbol

1 เดือนที่แล้ว

¡El triple sin ruido de esta jugadora es más fuerte que un gol! Ella no grita… solo respira en la oscuridad del pabellón. Sus tiros llevan más que puntos: llevan sueños sin dormir y oraciones silenciosas. ¿Quién mira? Nadie. Pero su alma lo sabe todo… ¡Dame tu alma como si fuera un ensayo de la vida! #¿PorQuéElGolDecidióTuAlma?

775

DatenRiese

1 เดือนที่แล้ว

Wenn ein Dreipunkt die ganze Kindheit trägt — und niemand sieht es kommen? In Bayern zählt nicht die Lautstärke, sondern die Stille. Meine Mutter hat mir beigebracht: Schweigen ist nicht leer — es ist beladen mit verlorenen Nachtgebeten. Und ja… dieser Wurf? Kein Move. Nur ein Atemzug zwischen den Reihen. Wer braucht Applaus? Niemand. Aber wer sieht sie noch da? Ich schreibe das für euch: Die Daten lügen nicht — aber die Stille schon.

286

Élise Lévraut87

1 เดือนที่แล้ว

Elle n’a pas besoin de crier pour marquer un panier… elle le fait avec une respiration. Dans les tribunes vides de Montmartre, chaque tir est un soupir qui porte l’enfance entière. Les supporters hurlent ? Non. Ils regardent leur téléphone. Un silence entre deux passes — c’est là que la vérité commence. Vous aussi, vous avez déjà essayé de compter les points… mais non : ce sont les ombres qui parlent.

Et vous ? Quelle passe vous a fait frissonner ce soir ?

641

โจวฉี